หญิงใดเล่าแน่แท้ "แม่ฉันเอง"

คือผู้ให้กำเนิดประเสริฐนัก คือมิตรแท้แสนรักประจักษ์ยิ่ง คือครูสอนชี้ทางในทุกสิ่ง คือยอดหญิงผู้อุ้มชูเลี้ยงดูมา 

คือคนรับใช้ไม่บ่นปริปาก คือคุณหมอทนลำบากเฝ้ารักษา คือแม่ครัวฝีมือดีรสโอชา คือช้างม้าให้ลูกขี่ในวัยเยาว์

คือเอทีเอ็มกดได้ไม่มีอั้น คือพระอรหันต์เทศนายามฉันเขลา คือคำน้อยแต่ล้ำค่าอย่าดูเบา หญิงใดเล่าแน่แท้ "แม่ฉันเอง"

กมล  แซ่แต้ กรองคำเมื่อ ๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๖

กวีซีไรท์ ปะทะ กวีซีไพร่ แล้วเราจะไม่แต่งได้อย่างไร

"ร้อนๆเย็นๆ"

ร้อนอากาศวิปริตผิดวิสัย 
เย็นด้วยธรรมนำใจไม่หมองศรี
ร้อนแผ่นดินแล้งน้ำช้ำฤดี 
เย็นด้วยน้ำใจที่มิมลาย

ร้อนผ้าเหลืองหม่นหมองเปรตครองผ้า 
เย็นธรรมาพุทธพจน์มิกร่อนหาย
ร้อนการศึกษาแนววิถีอัปรีย์อบาย 
เย็นด้วยครูยังมุ่งหมายสอนศิษย์ดี

ร้อนวัยรุ่นร่านราคะกำหนัดหนัก 
เย็นด้วยพ่อแม่ยังรักถนอมศรี
ร้อนด้วยลูกคิดอุบาทว์ชาติทรพี 
เย็นวัฒน์นี้ยังสืบสานโบราณมา

ร้อนเงินกู้ดอกเบี้ยแพงกินแรงคน 
เย็นสถลความพอเพียงเลี้ยงรักษา
ร้อนแฟชั่นทันกระแสโหมแรงท้า 
เย็นคุณค่าวิถีไทยไม่เสื่อมทราม

ร้อนการเมืองเรื่องแบ่งสีมีหลายหลาก 
เย็นด้วยมากความจงรักภักดิ์ล้นหลาม
ร้อนประชาธิปไตยเพียงในนาม 
เย็นทั่วคามใต้ร่มรัตน์องค์ภูมิพล.

ทศพรรษ พชร : กวีนิยมเจ้า คันไม้คันมือ เห็นกวีรัตนโกสินทร์ ปะทะ กวีซีไพร่ จะช้าอยู่ไย นักเลงกลอนนอนเปล่าก็เศร้าใจ ๒๙/๓/๕๖ 

กลอนห้องสมุดวิทยบริการที่ระลึก 111 ปี โรงเรียนตะกั่วป่า "เสนานุกูล"

หนึ่งเดียว

                        ลุหนึ่งร้อยสิบเอ็ดปีศรีสง่า                                           ตะกั่วป่า “เสนานุกูล”จำรูญสมัย

มีดำริก่อสร้างแหล่งเรียนรู้ไซร้                                                              ปรากฏไว้ “หอสมุดวิทยบริการ”

                        “คุณสมพงษ์ มุทิตากุล”การุณเกื้อ                               “คุณวิเชียร  เชื้อไทย”ด้วยช่วยประสาน

“ผ.อ.กำจร อุทัยวจนพันธ์”สรรแบ่งงาน                                                “คุณวิวัฒน์ สงสะเสน”ท่านช่วยอย่างดี

                        “คุณดำริ เอี๋ยวพานิช”จิตอาสา                        

“คุณมนูญ  ชูแก้ว”กล้าขมันขมี

ร่วมเรียงร้อยสานแรงรักสามัคคี                                                           โครงการนี้จึงราบรื่นชื่นกมล

                        โรงเรียนจัดทอดผ้าป่าหารายได้                                   ศิษย์เก่าใหม่ให้ทุนมาทุกหล้าหน

ชุมชนช่วยหน่วยงานเชิดประเสริฐล้น                                                  

คือหยาดฝนโบกขรพรรษสวรรค์ประทาน

                        ศุกร์ที่สิบกุมภามหากุศล                                             เสนาดลพุ่มพฤกษาผ้าป่าตระหง่าน

อเนกทรัพย์โอฬาริกอลังการ                                                                

ลุสี่ล้านมีเศษล้วนถ้วนทวี

                        เสาร์สิบเอ็ดกุมภาพันธ์แสนหรรษา                             

มวลคณาศิษย์อาจารย์สำราญศรี

ลีลาศรื่นชื่นอารมณ์สมฤดี                                                                   เหล่าน้องพี่คืนสู่เหย้าชาวเสนา

                        พฤหัสฯที่สิบหกกุมภาพันธ์                                          สมานฉันท์เขียวขาวเลิศเจิดแสงจ้า

เหล่าไพรีต้องย่อยยับอัปรา                                                                  ศักดิ์ศรีลูกพระยาเสนาฯสถาพร

                        หนึ่งร้อยสิบเอ็ดปีที่สร้างชื่อ                                         หนึ่งระบือสามัคคีสโมสร

หนึ่งสถาบันสถิตนิรันดร                                                                      พิพัฒน์บวรเด่นอะคร้ามนาม “หนึ่งเดียว”

*****************************

                                                                                      นายกมล  แซ่แต้ : กรองคำ